Grenzen om te leven bevraagd
DOI:
https://doi.org/10.54195/handelingen.25735Samenvatting
Beste Carlo,
Iedere maandagochtend heb ik in het verpleeghuis een kringgesprek met mensen die enkele weken geleden getroffen zijn door een beroerte. Zij zijn na het ziekenhuisverblijf naar hier gekomen voor revalidatie. Een van mijn vragen is altijd: ‘Hoe is het voor U om hier te zijn?’ ‘Heel slecht…’, reageert een heer direct vanuit zijn hart. ‘Hoe bedoelt u dat…...?’ vraag ik. ‘Ik ben van mijn vrijheid beroofd… En nu kan ik hier zitten wachten op mijn dood.’
Ik vertel je dit verhaal als een van die verhalen die me steeds meer bezighouden. Het zijn de mensen die geen terminale ziekte hebben en van wie het sterven niet binnen afzienbare tijd wordt verwacht, maar die de dood gaan verkiezen boven het leven.

